به گزارش صدای بورس، شاخص رفاه لگاتوم، کشورها را بر اساس میزان رفاه و شکوفایی رتبهبندی میکند.
این گزارش این پرسش را مطرح میکند که اساساً رفاه ملی به چه معناست؟ به طور خلاصه، رفاه اغلب به معنای فراوانی ثروت مادی و برخورداری از آن است. هر چند روشن است، هیچکس نمیتواند در شرایط قحطی یا زمانی که دائما نگران وعده غذایی بعدی خود است، به رفاه و شکوفایی برسد.
با این حال، این درک خلاصه، بسیار محدود است و نمیتواند عمق تجربه انسانی را در بر گیرد. پول اهمیت زیادی دارد (بدون شک ما از پذیرش این واقعیت طفره نمیرویم) اما برای دستیابی به رفاه، انسان باید در همه جنبههای زندگی شکوفا شود، بنابراین یک کشور تنها زمانی به رفاه میرسد که مردمش نیز به رفاه و زندگی مطلوب رسیده باشند.
در گزارش جدید مؤسسه لگاتوم که هفدهمین گزارش رفاه این موسسه به شمار میرود، وضعیت رفاه در ۱۶۱ کشور جهان مورد بررسی قرار گرفته است.
در این گزارش، کشورها در سه حوزه اصلی توسعه، آزادی و جامعه و زیرگروههای استاندارد زندگی، بهداشت، آموزش، آزادی اقتصادی، یکپارچگی خانواده و جامعه مورد بررسی قرار گرفته و هر یک امتیاز خاصی دریافت کردهاند. مجموع این امتیازات، جایگاه هر کشور در گزارش امسال را تعیین کرده است.
در گزارش ۲۰۲۶، کشورهای سوئیس، نروژ، ایرلند، دانمارک، فنلاند، ایسلند، سوئد، آلمان، استرالیا و هلند به ترتیب رتبههای اول تا دهم را از نظر امتیاز کلی رفاه کسب کردهاند. در قاره آسیا، ژاپن در رتبه ۱۴ قرار دارد. در منطقه خاورمیانه، کشورهای کویت (۵۰)، امارات (۵۱) و عمان (۵۴) بالاترین رتبه را کسب کردهاند. ایران هم به رتبه ۱۱۶ دست یافته است. در سوی دیگر، کشورهای اریتره (۱۶۱)، نیجر (۱۶۰)، چاد (۱۵۹)، آفریقای مرکزی (۱۵۸)، بوروندی (۱۵۷)، سومالی (۱۵۶) و افغانستان (۱۵۵) بدترین شرایط را از نظر رفاه ملی کسب کردهاند
نظر شما